Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın öncülüğünde sürdürülen “Taş Tepeler Projesi” çerçevesinde Şanlıurfa’ya ulaşan Çinli uzmanlar, Yoğunburç bölgesindeki arkeolojik çalışmalarda Neolitik döneme ait önemli verilere ulaşıyor.
Türkiye ile Çin arasındaki uluslararası iş birliği doğrultusunda Karaköprü ilçesinde yer alan Yoğunburç’taki kazılar, Çin Devlet Kültürel Miras İdaresi Arkeolojik Araştırma Merkezi mensubu Prof. Dr. Gan Caichao liderliğinde 16 Temmuz tarihi itibarıyla başlatıldı.
Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi ortaklığıyla yaklaşık 22 dönümlük geniş bir arazi üzerinde gerçekleştirilen araştırmalarda, Göbeklitepe ve Karahantepe ile aynı dönemden olan Neolitik dönemin detayları inceleniyor. Çalışmaları yöneten Prof. Dr. Gan Caichao, küresel çapta tanınan Taş Tepeler Projesi’nde yer almaktan büyük memnuniyet duyduklarını dile getirdi. Bölgenin geçmiş yaşam izleri bakımından oldukça zengin olduğunu vurgulayan Gan, sahada 7’si Çinli olmak üzere toplam 22 kişilik uzman bir ekiple faaliyet gösterdiklerini belirtti.
Arkeolojik alandaki çalışma yöntemine de değinen Prof. Dr. Gan Caichao, doğu-batı ile güney-kuzey eksenlerinde tespit kanalları açarak yoğunlaşmanın fazla olduğu bölgeleri saptadıklarını ve merkez noktada kare formunda bir çalışma alanı belirlediklerini aktardı.
Bölgenin Neolitik Çağ açısından dünyanın en nitelikli yerleşimlerinden biri olduğunu belirten Gan, yürütülen kazı sürecinde gündelik hayatta kullanılan taş aletler, süs eşyası olarak yararlanılan boncuklar ve yaban domuzu dişi elde ettiklerini bildirdi. Bu parçaların, dönemin insan topluluklarının zeka seviyesine ve sosyal yaşam dinamiklerine dair kıymetli ipuçları sunduğunu ifade etti.
Şanlıurfa’da yürütülen Taş Tepeler Projesi, Göbeklitepe ve Karahantepe başta olmak üzere Sefertepe, Sayburç, Harbetsuvan, Gürcütepe, Çakmaktepe, Yeni Mahalle, Yoğunburç, Ayanlar, Mendiktepe ve Söğüt Tarlası gibi 12 Neolitik arkeolojik alanı kapsıyor. Günümüzden yaklaşık 12 bin yıl öncesine dayanan bu yerleşim alanları; avcı-toplayıcı grupların yerleşik düzene geçiş evrelerini, ilk toplumsal yapılanma modellerini ve erken döneme ait inanç pratiklerini belgelendirmesi bakımından tarih araştırmalarına yön veriyor.
